Spotkanie z Wieczysławem Siwczykiem – pierwszym więźniem politycznym czasów poradzieckich na Białorusi

Lubelska grupa Amnesty International zaprasza na spotkanie z Wieczysławem Siwczykiem, pierwszym więźniem politycznym czasów poradzieckich na Białorusi. Spotkanie odbędzie się w ramach Maratonu Pisania Listów 13 XII 2014 w Chatce Żaka o godzinie 12.30

get_img

Wiaczesław Siwczyk razem z z Jurijem Chadyką był pierwszym więźniem politycznym czasów poradzieckich.

Urodził się 18 grudnia 1962 roku w rodzinie naukowców w Mińsku. W dzieciństwie, 10 lat spędził z rodzicami w Abchazji, potem rodzina wróciła na Białoruś. W 1984 roku Siwczyk ukończył geografię na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym, pewien czas pracował w Abchazji. W 1988 roku wrócił by mieszkać i pracować w swojej ojczyźnie. Pracował między innymi w Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Zajmował się problemami ekologii i skutków katastrofy w Czarnobylu. W 1989 roku został członkiem Białoruskiego Frontu Ludowego. Gdy został zatrzymany 26 kwietnia 1996 roku po „Czarnobylskim szlaku” w Mińsku, Siwczyk  był sekretarzem Zarządu Białoruskiego Frontu Ludowego.

Oskarżono go o „organizację działań w poważny sposób naruszających porządek publiczny, bądź udział w nich”. Sprawa karna przeciwko niemu został wszczęta wiosną 1996 roku.  Był przetrzymywany na Wołodarce. By uratować przed aresztowaniami innych członków BFL, rozpoczął bezterminowy protest głodowy. Pod wpływem nacisków międzynarodowej społeczności i protestów na ulicach Mińska, Siwczyk  został zwolniony po 21 dniu aresztu.  Wcześniej, przez trzy dni przebywał na oddziale intensywnej terapii. 17 maja 1996 roku Siwczyk został zwolniony, otrzymał jednak zakaz opuszczania miejsca zamieszkania. Sprawa została całkowicie zamknięta dopiero po kilku latach.

Był jednym z organizatorów zamknięcia mińskiego prospektu imieniu Skoryny w 1998 i 1999 roku, kiedy to Łukaszenka i Jelcyn podpisali porozumienie o stworzeniu państwa związkowego. W latach 2001-2002 brał udział w obronie Kuropat.

W listopadzie 2004 roku był szefem białoruskiego oddziału na ukraińskim Majdanie podczas Pomarańczowej Rewolucji.

Siwczyk był jednym z organizatorów miasteczka namiotowego na placu Październikowym w Mińsku (uczestnicy tej 4-dniowej akcji nazwali ją Placem Kalinowskiego).

Wszyscy politycy, którzy byli by wtedy zdolni do podejmowania jakichkolwiek działań, tacy jak Siewiaryniec, Statkiewicz, Labiedźka, zostali odizolowani przez władze i znaleźli się za kratkami.  Kilka godzin przed pacyfikacją miasteczka namiotowego, ok. 20:00 23 marca, służby specjalne porwały Siwczyka i całą noc trzymano go w autobusie, bijąc i inscenizując rozstrzelanie.

Dopiero rankiem, osoby zatrzymane na Placu mogły zobaczyć pobitego Siwczyka na korytarzach Okrestiny. Trafił do szpitala, skąd po 4 dniach jego przyjaciele go wywieźli i ukryli. Wiczesław Siwczyk wyjechał na Ukrainę. Na Białorusi, bez jego udziału, odbyło się posiedzenie sądu i skazano go na 15 dni aresztu, który odbył po powrocie z Ukrainy we wrześniu 2006 roku.

W 2010 roku po pacyfikacji akcji na Placu Niepodległości w Mińsku Siwczyk opuścił Białoruś. Stworzył on i kieruje Białoruskim centrum na Ukrainie, którego celem jest organizacja akcji solidarności z więźniami politycznymi i pomoc uchodźcom politycznym z Białorusi.

13 XII 2014, godz. 12.30

ACK Chatka Żaka,

ul. Radziszewskiego 16, 20-031 Lublin

Napisz list, zmień życie!

XV Maraton Pisania Listów

AMNESTY INTERNATIONAL

W dniach 13-14 grudnia, w ponad 400 miejscach w całej Polsce, odbędzie się XV Maraton Pisania Listów Amnesty International. List może napisać każdy, kto chce wyrazić swój indywidualny sprzeciw wobec łamania praw człowieka. Wspólnie ze Stowarzyszeniem Homo Faber zapraszamy na 15. edycję NAJWIĘKSZEGO NA ŚWIECIE wydarzenia na rzecz PRAW CZŁOWIEKA! Razem mamy siłę!

13 XII 2014, godz. 12.00 – 23.00

14 XII 2014, godz. 10.00 – 14.00 

ACK Chatka Żaka, ul. Radziszewskiego 16, 20-031 Lublin

Ty też możesz zmienić życie innych ludzi. Dołącz do Maratonu Pisania Listów.

kogo bronimy1

facebook

Dołącz do 15. edycji Maratonu Pisania Listów

Czym jest Maraton Pisania Listów? Po raz pierwszy został zorganizowany w Polsce w 2001 roku. Co roku odbywa się w okolicach Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka (10 grudnia) – w Lublinie w tym roku piszemy w dniach 13 – 14 XII 2014. Podczas Maratonu wysyłamy apele do władz oraz listy solidarności do osób, których prawa są łamane. Im więcej listów napiszemy, tym większa szansa, że uda nam się poprawić los danego bohatera lub bohaterki. W tym roku bronimy:

cnLiu Ping (Chiny) to aktywistka walcząca o przestrzeganie praw człowieka, którą skazano w 2014 roku na 6,5 roku więzienia za organizowanie wydarzeń nawołujących chiński rząd do podjęcia walki z korupcją.

grParaskewi Kokoni (Grecja) jest 35-letnią Romką mieszkającą w zachodniej Grecji. Ona i jej siostrzeniec z upośledzeniem umysłowym zostali napadnięci i pobici, kiedy w październiku 2012 roku wyszli na zakupy.

in

 Społeczność Bhopalu (Indie)30 lat temu w ciągu zaledwie 3 dni w wyniku wycieku toksycznego gazu w fabryce pestycydów w mieście Bhopal zmarło od 7 do 10 tysięcy osób. Tysiące ocalałych osób cierpi z powodu chorób – szczególnie kobiety. Zanieczyszczenie chemiczne na terenie opuszczonej fabryki wciąż jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia lokalnej społeczności.30 lat po tragedii Rampyari, Ocalałe osoby wciąż nie otrzymały zadośćuczynienia adekwatnego do strat i wyrządzonej krzywdy.

ngMoses Akatugba (Nigeria). W ubiegłym roku Moses Akatugba został skazany na śmierć za napad z bronią w ręku, przestępstwo, którego, jak twierdzi nie popełnił. Kiedy w 2005 roku został aresztowany miał 16 lat. Moses twierdzi, ze był wielokrotnie bity przez policjantów pałkami. Powiedział Amnesty International, ze policjanci związali go i powiesili na kilka godzin, a potem wyrywali mu szczypcami paznokcie u rąk i stóp. Został zmuszony do podpisania dwóch przygotowanych wcześniej zeznań. W chwili aresztowania Moses był jeszcze chłopcem,  zgodnie z prawem międzynarodowym, nie powinien zostać skazany na karę śmierci, ponieważ w momencie przestępstwa nie był pełnoletni.

zaKobiety i dziewczęta z Mkhondo (Republika Południowej Afryki). W Mkhondo w RPA kobiety i dziewczęta w ciąży oraz po porodzie umierają, choć można temu zapobiec. Nie mają dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej, a poziom umieralności okołoporodowej w porównaniu z resztą kraju jest bardzo wysoki.  Żeby zniwelować ryzyko śmierci czy problemów zdrowotnych wśród kobiet, niezbędne jest zapewnienie opieki medycznej już od wczesnego etapu ciąży. Wiele kobiet z Mkhondo unika jednak przychodni, ponieważ personel źle je traktuje – narusza ich prawo do prywatności, do poufności informacji, często strofuje dziewczęta, które w młodym wieku zaszły w ciążę. Utrudniony jest nawet dojazd do przychodni – brakuje połączeń autobusowych, a bilety są drogie. Sytuację pogarsza brak świadomości, że opieka zdrowotna w czasie ciąży powinna zaczynać się już na wczesnym jej etapie. Kobiety nie mają dostępu do informacji o planowaniu rodziny, o antykoncepcji, a wiele boi się poprosić partnera o użycie prezerwatywy. To zwiększa ryzyko niechcianej ciąży i zakażenia wirusem HIV. W całym regionie brakuje personelu medycznego. W przychodniach i szpitalach kobiety na rozmowę z przepracowanymi i zmęczonymi pielęgniarkami czekają w długich kolejkach. Brak wystarczającej liczby karetek pogotowia sprawia też, że kobiety w ciąży w nagłych przypadkach zostawione są same sobie.

saRaif Badawi (Arabia Saudyjska). 10 maja 2014 roku Raif Badawi rozpoczął odbywanie kary 10 lat więzienia – w ten sposób ukarano go za założenie strony internetowej służącej do prowadzenia politycznej i społecznej debaty. Oskarżono go o utworzenie szkalującej islam strony internetowej „Saudyjscy Liberałowie”. Wyrok obejmował również karę 1000 batów, dziesięcioletni zakaz podróżowania oraz zakaz pojawiania się w środkach masowego przekazu. Oskarżyciele wnioskowali, by sądzić go pod zarzutem apostazji, czyli świadomego porzucenia własnej religii. Odejście od wiary jest w Arabii Saudyjskiej traktowane jako poważne przestępstwo, za które grozi kara śmierci.

ua Oleg Seńcow (Ukraina). Oleg Seńcow, ukraiński reżyser filmowy, nocą z 10 na 11 maja 2014 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB), którzy przybyli przeszukać jego mieszkanie. Wraz z innymi osobami aresztowanymi na terenie okupowanego Krymu 23 maja przewieziono go do Moskwy. Oleg Seńcow jest jednym z czterech ukraińskich obywateli przetrzymywanych w moskiewskim areszcie śledczym w Lefortowie. Oskarża się go o akty terrorystyczne. Seńcow brał udział w pokojowych demonstracjach przeciw rosyjskiej interwencji na Krymie, a także w demonstracjach Euromajdanu w Kijowie jako członek zmotoryzowanej grupy zwanej Automajdan. Krewni i przyjaciele Seńcowa w rozmowie z Amnesty International wyrazili przekonanie, że kierowane przeciw niemu oskarżenia motywowane są politycznie i dotyczą działań pokojowych.

usChelsea E Manning (Stany Zjednoczone). Chelsea Manning, szeregowa amerykańskiej armii, która przekazywała rządowe materiały niejawne serwisowi Wikileaks. 21 sierpnia 2013 roku została skazana na 35 lat pozbawienia wolności. Niektóre z ujawnionych przez Manning dokumentów wskazują na przypadki pogwałcenia praw człowieka i naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego. Dokonać ich miały oddziały amerykańskiej armii stacjonujące poza granicami kraju, irackie i afgańskie siły zbrojne, dostawcy armii i CIA podczas operacji zwalczania terroryzmu. Chelsea w oczekiwaniu na proces spędziła w areszcie 3 lata. Przez 11 miesięcy przebywała w warunkach, które specjalny sprawozdawca ONZ ds. tortur opisał jako okrutne i nieludzkie. Na przykład przez 23 godziny na dobę pozostawała w zamknięciu w małej celi pozbawionej okien wychodzących na zewnątrz budynku.

uzErkin Musajew (Uzbekistan). W 2007 roku Erkin Musajew, były minister obrony Uzbekistanu, po wielu nieuczciwych procesach został skazany na 20 lat pozbawienia wolności. Został aresztowany rok wcześniej, kiedy pracował dla agencji ONZ. Oskarżono go o szpiegowanie oraz nadużywanie funduszy ONZ, czemu stanowczo zaprzeczył. Rodzina Erkina powiedziała Amnesty International, że przez miesiąc codziennie bito go i przesłuchiwano nocami. Jego rodzinie grożono, przez co Erkin ostatecznie zdecydował się podpisać zeznanie – pod warunkiem, że jego bliskim nic się nie stanie. Erkin brał udział w trzech oddzielnych rozprawach, w których sąd wziął pod uwagę zeznania uzyskane przez uzbeckie służby bezpieczeństwa drogą tortur. Sędzia natomiast nie zezwolił na wezwanie świadka obrony.

ve

Daniel Quintero (Wenezuela)Członkowie wenezuelskiej gwardii narodowej aresztowali i ciężko pobili 21-letniego Daniela Quintero, gdy wracał do domu z demonstracji. Zastraszano go i grożono mu gwałtem. Wielokrotnie go poniżano, obrażano i grożono mu. Raz oficer dowodzący „powiedział mi, że planują mnie spalić. Trzymał pojemnik z benzyną, kable i zapałki. Cała armia stała wokół i patrzyła, jak uderzył mnie 9 razy pałką”. Daniel jest jednym z wielu obywateli Wenezueli, którzy zgłosili akty tortur i innych form złego traktowania. Zdaje się, że władze obrały za cel ataku ludzi, którzy wzięli w tym roku udział w masowych protestach w całym kraju.

noJohn Jeanette (Norwegia). w 2010 roku ujawniła się jako osoba transpłciowa, stosunkowo łatwo przyszła jej zmiana imienia. Nie mogła jednak dokonać prawnie korekty płci. Powiedziano jej bowiem, że żeby to zrobić, musi poddać się obowiązkowej „rzeczywistej zmianie płci” przeprowadzanej przez Szpital Uniwersytecki w Oslo. Procedura ta opiera się na dość brutalnej praktyce z lat siedemdziesiątych, w ramach której m.in. usuwa się narządy płciowe, czyli sterylizuje. Wymagana jest także diagnoza psychiatryczna, ponieważ trans płciowość jest traktowana jako „zaburzenie psychiczne”.

Pokaz filmu – „Za kratami nie nosimy burek”

„Za kratami nie nosimy burek”  77″, rok: 2012, Szwecja, reżyser: Nima Sarvestani

Za kratami plakat_low_res

 03.12.2014 (środa), godz. 18.00.

ACK UMCS Chatka Żaka, sala widowiskowa Inkubatora Medialno – Artystycznego UMCS, ul. Radziszewskiego 16,

Wstęp wolny

„Za kratami nie nosimy burek” na 13. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Watch Docs

16 Dni Przeciwko Przemocy ze Względu na Płeć

plakat16dnia3

Powiedz NIE! Stop przemocy ze względu na płeć!


Każdego dnia jedna na pięć kobiet w Europie staje się ofiarą przemocy, a przemoc domowa i przemoc wobec kobiet w Europie są nadal powszechne. Na świecie więcej kobiet w wieku od 15 do 44 lat umiera na skutek przemocy, niż na raka czy w wypadkach drogowych. Według danych policji w Polsce w 2012 roku 77 tysięcy osób padło ofiarą przemocy domowej. Nie pozostawajmy obojętni wobec przemocy, wyraźmy swój sprzeciw. W tym celu Amnesty Lublin organizuje akcję pod tytułem 16 Dni Przeciwko Przemocy ze Względu na Płeć. W ramach akcji, posługując się różnymi środkami przekazu takimi jak film, wystawa, literatura czy spotkania eksperckie, pragniemy przedstawić problem przemocy ze względu na płeć i uświadomić mieszkańców, że sytuacja ta może ulec zmianie przy determinacji i zaangażowaniu społeczeństwa.
Każdy z nas ma wpływ na otaczającą rzeczywistość.

Harmonogram działań:
1) Konkurs literacki My Body My Rights – pozwól mi decydować

2) 25.11.2014 / godz.17.00 / Spotkanie otwarte z pracownikiem Centrum Interwencji Kryzysowej
Wydział Pedagogiki i Psychologii UMCS, Instytut Pedagogiki ul.
Narutowicza, sala nr 52

3) 29.11.2014 / godz. 9.00 – 17.00 / Warsztat równościowy prowadzony przez trenerki Amnesty International
Chatka Żaka (Inkubator Medialno Artystyczny, sala nr 16),

4) 03.12.2014 / godz. 18.00 / – pokaz filmu „Za kratami nie nosimy burek” ACK UMCS Chatka Żaka, sala widowiskowa Inkubatora Medialno – Artystycznego UMCS, ul. Radziszewskiego 16,

5) 5.11.2014 / godz. 18:00 / Kawiarnia Kawka/ ul. Okopowa 9
Spotkanie poświęcone problematyce przemocy wobec kobiet w filmie współczesnym. Bazując na fragmentach wybranych filmów poszukamy odpowiedzi na pytania: Czy można estetyzować przemoc? Czy epatowanie okrucieństwem przesuwa granice wrażliwości? Jaki jest etyczny wymiar pokazywania scen przemocy?
Spotkanie poprowadzi Julita Maciocha

Dlaczego 16 dni? Nie bez powodu.
25 listopada – to Międzynarodowy Dzień Przeciw Przemocy Wobec Kobiet, który rozpoczyna kampanię 16. Dni Przeciw Przemocy ze Względu Na Płeć. 10 grudnia to Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka. Wybór tych dat to symboliczne podkreślenie, że prawa kobiet są niezbywalną i integralną częścią praw człowieka.

Warsztaty równościowe – Przełamujemy stereotypy płci

grafika (1)

29.11.2014 (sobota) godz. 9.00 – 17.00.

ACK UMCS Chatka Żaka, Chatka Żaka

Inkubator Medialno Artystyczny, sala nr 16

Wstęp wolny, wymagana rejestracja: lublin8@amnesty.org.pl

Czy kiedykolwiek ktoś dał Ci odczuć, że nie jesteś wystarczająco kobieca/męski?

Czy kiedykolwiek słyszałeś/aś pod swoim adresem żarty lub komentarze dotyczące Twojego wyglądu, koloru włosów itp.?

Czy kiedykolwiek ktoś sugerował Ci, że nie nadajesz się do czegoś, bo jesteś kobietą/mężczyzną?

Warsztat pracy nad stereotypami to przestrzeń do refleksji i rozmowy o tożsamości, stereotypach związanych z płcią oraz wynikających z nich uprzedzeniach. Wykorzystamy trening świadomości, zdobędziemy umiejętności rozpoznawania praktyk dyskryminacyjnych oraz wypracujemy sposoby reagowania na nie.

Jak skorzystasz?
– Nauczysz się analizować mechanizmy psychologiczne i społeczne prowadzące do powstawania stereotypów
– Będziesz miał/a większą świadomość, jak stereotypy wpływają na Twoje działania i relacje z innymi
– Nauczysz się identyfikować stereotypy obecne w języku, kulturze masowej, reklamie, edukacji

Cele warsztatu:
– Podwyższenie świadomości z zakresie identyfikacji ról typowych dla kobiet i mężczyzn w obrębie kultury.
– Poznanie negatywnych skutków stereotypów
– Zaznajomienie i uwrażliwienie z mechanizmem dyskryminacji na tle płci i związanej z nią przemocą.

Po warsztacie uczestnicy i uczestniczki otrzymają zaświadczenia potwierdzające udział w warsztacie.
ILOŚĆ MIEJSC OGRANICZONA!


Warsztat poprowadzą trenerki Amnesty International

Klaudia Waryszak
Julita Maciocha

Spotkanie otwarte z Marcinem Jareckim – pracownikiem Centrum Interwencji Kryzysowej

CONE_01581_6682389Aa

25.11.2014, godz.17:00

Wydział Pedagogiki i Psychologii UMCS,

Instytut Pedagogiki, ul. Narutowicza 12, sala nr 52

W ramach kampanii „16 Dni Przeciwko Przemocy Ze Względu Na Płeć” Lubelska grupa Amnesty International zaprasza na spotkanie otwarte z Marcinem Jareckim – pracownikiem Centrum Interwencji Kryzysowej.
Uczestnicy wydarzenia dowiedzą się między innymi:
– czym jest przemoc (spirala przemocy, formy przemocy)
– jak reagować na przemoc i kto może być jej ofiarą
– gdzie zwrócić się o pomoc gdy sami doświadczamy przemocy

Marcin Jarecki – Kierownik Zespołu ds. Wsparcia Specjalistycznego; pedagog, psychoterapeuta, ukończona szkoła psychoterapii – Instytut Terapii Gestalt w Krakowie, II st. Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie.

16 Dni Przeciwko Przemocy ze Względu na Płeć – pokaz filmu „Za kratami nie nosimy burek”

unnamed

03.12.2014 (środa), godz. 18.00.
ACK UMCS Chatka Żaka, sala widowiskowa Inkubatora Medialno – Artystycznego UMCS, ul. Radziszewskiego 16,

Wstęp wolny

„Za kratami nie nosimy burek”  77″, 2012 Szwecja reżyser: Nima Sarvestani

Dla kobiet skazanych na życie w jednym z najbardziej restrykcyjnych społeczeństw świata więzienie niekiedy jest jedynym miejscem, w którym mogą czuć się… swobodnie. Nikt nie każe im tu zasłaniać twarzy, z dala od utrzymywanego przez rodziny terroru mogą marzyć, snuć plany na przyszłość i wychowywać dzieci. Większość kobiet przebywających w afgańskim więzieniu Takhar odsiaduje wieloletnie wyroki za ucieczkę z domu lub zdradę. Wiele z nich zostało w dzieciństwie sprzedanych rodzinie męża  Niemal każda ma do opowiedzenia przerażającą historię psychicznej i fizycznej przemocy ze strony męża i rodziny. Pokaz filmu jest częścią akcji Amnesty International pt. „16 Dni Przeciwko Przemocy ze Względu na Płeć”.

Konkurs literacki My Body My Rights – pozwól mi decydować

mybody

Jesteś uczniem liceum? interesujesz się literaturą, piszesz własne teksty, wiersze, opowiadania lub inne utwory, a temat łamania praw człowieka nie jest Ci obojętny? Napisz coś swojego zainspirowanego międzynarodową akcją Amnesty International „I ♥ my body my rights” i podziel się z nami swoją pracą. Dla zwycięzców przewidziane są atrakcyjne nagrody w postaci voucherów o wartości 75, 50 i 25 zł do wykorzystania w najlepszej kawiarni w mieście, amnestyjne gadżety oraz publikacja tekstu na ogólnopolskiej stronie amnesty.org.pl.

Konkurs prowadzony jest w ramach akcji

16 dni przeciwko przemocy ze względu na płeć”

Na pytania i zgłoszenia czekamy do 08.12.2014 pod adresem konkursmybodymyrights@gmail.com

Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest terminowe przesłanie pracy na podany adres e-mail wraz z podaniem wszystkich danych wymienionych w regulaminie. Wyniki konkursu zostaną ogłoszone podczas maratonu pisania listów.

regulamin konkursu.

S.O.S. Europo

unnamed

Lubelska Grupa Amnesty International

zaprasza na akcję uliczną

S.O.S. EUROPO

10.10.2014 (piątek)

godz. 17.30

Plac Litewski

Zapraszamy!

 

Wydarzenie jest częścią Europejskiej kampanii Amnesty International „S.O.S. Europo!”, która dotyka problemu traktowania przez Europę migrantów, uchodźców i osób starających się o status uchodźcy.

Podczas akcji będą zbierane podpisy pod petycjami do przywódców państw Unii Europejskiej w sprawie obrony praw uchodźców i migrantów.

Będziemy razem z przechodniami umieszczać papierowe łódki na mapie Europy, symbolizujące warunki w jakich uchodźcy przybywają na ten kontynent.

Co roku tysiące ludzi z Afryki i Azji próbują dotrzeć do Europy. Decydują się na rejs na łodziach, które się do tego nie nadają. Bez odpowiedniej załogi i wyposażenia ratunkowego często narażeni są na niebezpieczeństwo. Wielu nigdy nie dociera do Europy. Umierają na morzu z odwodnienia, toną lub są zawracani do kraju, z którego wyruszyli. Niektórzy z nich uciekają przed konfliktami, inni starają się wydobyć z dotkliwego ubóstwa. Wszyscy szukają lepszej przyszłości.

6 kwietnia 2011 roku ponad 200 osób, głównie z Somalii i Erytrei, utonęło po tym, jak ich łódź wywróciła się na środku morza. Kilka dni wcześniej mała łódź z 72 migrantami (w tym dwójką dzieci) z Sudanu, Nigerii, Ghany, Erytrei i Etiopii na pokładzie dryfowała na morzu przez ponad 2 tygodnie. 63 osoby zginęły. Nikt nie udzielił im pomocy, pomimo tego, że kilka jednostek odebrało wysłany przez migrantów sygnał SOS. Równie tragiczny był wypadek, który miał miejsce 3 października 2013 roku, kiedy ponad 300 osób zginęło, gdy statek wiozący migrantów zatonął u wybrzeży włoskiej wyspy Lampedusy.

Szacuje się, że od 2000 roku 23 tysiące migrantów zginęło na Morzu Śródziemnym szukając schronienia w Europie. Tragedie te jednak można zatrzymać – Amnesty International domaga się zmian polityce europejskiej i w działaniach krajów członkowskich, które powinny obejmować:

  • wzmocnienia operacji poszukiwawczych i ratowniczych na Morzu Śródziemnym i Egejskim poprzez wspólne działanie ze strony wszystkich państw członkowskich;
  • tworzenia bezpieczniejszych, legalnych dróg dotarcia do Europy dla osób uciekających przed wojną i prześladowaniami, by nie byli zmuszeni do podejmowania niebezpiecznych przepraw, oraz zapewnienie, że kiedy znajdą się na terytorium UE mają dostęp do procedur ubiegania się o ochronę międzynarodową;
  • zaprzestanie współpracy nastawionej na ograniczenie migracji z państwami, gdzie łamane są prawa człowieka.
Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.