Pokaz filmów: „Zamknięte Morze” oraz „Miasto Symboli”

Lubelska grupa Amnesty International zaprasza na projekcie filmowe

  • Miasto symboli Reżyseria: Alicja Kawka, Anna Kulikowska 2014, 9:05 min., Polska
  • Zamknięte Morze (Mare chiuso) Reżyseria: Andrea Segre, Stefano Liberti 2012, 62 min, polskie napisy.

21.04.2015 (sobota), godz. 17.00, Frutti di Mare, ul. Czwartaków 4

Wstęp wolny

MARE-CHIUSO-p

Widzisz mowę nienawiści na forach internetowych lokalnych gazet? Reaguj!

gazety lokalne

Jak przeciwdziałać mowie nienawiści?

Każde publiczne nawoływanie do przemocy albo nienawiści przeciwko grupie osób tylko dlatego, że pochodzą z innego kraju, mają inny kolor skóry, wierzą w coś lub nie wierzą albo mają inne poglądy polityczne jest w Polsce przestępstwem.

Bezprawne jest też szerzenie faszystowskiego albo innego totalitarnego ustroju.
Pragniemy przedstawić kilka prostych działań przedstawiających jak przeciwdziałać mowie nienawiści:
instrukcjava
Zachęcamy również do pobrania pliku poradnik internet opracowanego przez HEJTstop. Prezentacja przedstawia formy przeciwdziałania mowie nienawiści w przestrzeni internetowej.

Wiosna Antyrasistowska – Międzynarodowy Dzień Walki z Rasizmem i Dyskryminacją Rasową

Wiosna Antyrasistowska to inicjatywa organizowana w Lublinie w ramach Międzynarodowych Dni Walki z Rasizmem i Dyskryminacją Rasową, świętem obchodzonym corocznie 21 marca, ustanowionym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1966 roku. Święto obchodzone jest w dniu w którym wydarzyła się masakra w Sharpeville w 1960 w RPA gdzie w pokojowej demonstracji przeciwko „przepisom przepustkowym” apartheidu policjanci używając broni palnej zastrzelili 69 osób, które brały udział w demonstracji. W tym roku Wiosna Antyrasistowska zwraca również uwagę na rosnące problemy migracyjne w Unii Europejskiej. W ramach wydarzeń duży nacisk zostanie położony na kampanię Amnesty International S.O.S Europo.

plakatwiosnaost1

Program Wiosny Antyrasistowskiej w Lublinie:

 

1. Projekcje filmowe

21 marca 2015, godz. 17.00, Frutti di Mare, ul. Czwartaków 4


Miasto symboli Reżyseria: Alicja Kawka, Anna Kulikowska 2014, 9:05 min., Polska

Reportaż dotyczy mowy nienawiści w przestrzeni miasta. Autorki pytają o to, czym jest mowa nienawiści i poszukują praktycznych możliwości przeciwdziałania jej w Lublinie i Białymstoku. Rozmawiają z przedstawicielami i przedstawicielkami organizacji pozarządowych, instytucji publicznych oraz mieszkańcami i mieszkankami Białegostoku.

Zamknięte Morze (Mare chiuso) Reżyseria: Andrea Segre, Stefano Liberti 2012, 62 min, polskie napisy.

Między majem 2009, a wrześniem 2010 roku ponad dwa tysiące uciekinierów z Libii zostało zawróconych na granicy włoskiej na Morzu Śródziemnym. Na mocy porozumienia między Berlusconim a Kadaffim mieli oni trafić z powrotem na terytorium libijskie. Cała operacja została przeprowadzona w tajemnicy przed opinią publiczną oraz mediami. Rok po tych wydarzeniach reżyserzy dokumentu próbują odszukać zawróconych uciekinierów i wyciągnąć na jaw jedną z najbardziej brutalnych akcji włoskiego rządku przeciwko imigrantom.

Podczas wydarzenia będziemy zbierać podpisy pod petycją dotyczącą kampanii „S.O.S. Europo” Amnesty International. Więcej informacji o kampanii: http://amnesty.org.pl/index.php?id=235


2. Warsztat antydyskryminacyjny

(szczegóły wkrótce)


3. Happening z okazji tygodnia walki z rasizmem. 

25 marca 2015 godz. 16.30, centrum miasta 


4.Hejtstop

Widzisz bezprawny wpis na Facebooku oraz na forach lokalnych gazet i nie wiesz jak reagować?

Śledź stronę naszą stronę internetową. Niedługo zamieścimy tu prostą instrukcję postępowania.

Rozwiązanie konkursu literackiego „My Body My Rights” – pozwól mi decydować

mybody

Co łączy teorię bytu Empedoklesa i zwycięską pracę w konkursie „My Body My Rights” Pozwól mi decydować? Są to żywioły.  Poprzez ziemię, wodę, powietrze i ognień laureatka konkursu, osiemnastoletnia Aleksandra z Warszawy przedstawiła w swoim opowiadaniu problem homoseksualizmu. Pani Aleksandrze serdecznie dziękujemy za udział w konkursie i gratulujemy wygranej, a wszystkich czytelników zapraszamy do zapoznania się ze zwycięską pracą.

Fragment pracy „Problem homoseksualizmu” cześć III pt. Ogień

„Ogień”

Maluję obraz. A raczej oddaję się obrazowi. Wybieram najdelikatniejsze pastele i kieruję swoje spojrzenie na północne, stare okno. Obie drżymy z zimna. Jest listopadowy poranek, a ona pozuje mi w lekkim jak mgiełka swetrze. Stare kalosze suszą się po naszym wczorajszym spacerze. Niecierpliwi się, chce napić się kawy, ale jej nie pozwalam. Chcę uwiecznić właśnie tę chwilę. Moment, gdy cichutko przeszła koło mnie i sięgnęła po słoik konfitury z róży. Moment, gdy rozpiera mnie duma, że ją rozpoznałam. Moment, gdy krótkim ruchem ust zakreśliła na zawsze „kocham Cię”, opatulając się mocnej tym dziurawym, brzydkim swetrem.

Gdy wybija południe, pomagam jej spakować się. Wraca do rodzinnego miasta, gdzie studiuje. Znowu przez pięć dni się nie zobaczymy. Obiecuje, że zaprosi mnie do siebie do domu, zarezerwuje bilety do kina i zrobimy ciasto przepisu jej mamy. Przytulam ją. Czekam.

pełna wersja opowiadania „Problem homoseksualizmu” znajduje się pod tym linkiem.

Spotkanie aktywistów Amnesty International ze studentami WSPiA w Lublinie

Edukacja o Prawach Człowieka jest skutecznym narzędziem, które obejmuje nie tylko proces uczenia się, ale również konkretnych działań mających na celu przekazywanie wiedzy o prawach człowieka i zachęcanie do działalności w ich obronie. Edukacja o prawach człowieka w dłużej perspektywie ma wpływ na zmiany postaw i zachowania przyczyniając się do powszechnego poszanowania praw i równości. 22 stycznia 2015 roku aktywiści Amnesty International Lublin mieli okazję spotkać się ze studentami I roku Stosunków Międzynarodowych z Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie; podczas godzinnego spotkania zaprezentowaliśmy profil, historię oraz konkretne działania naszej organizacji. Serdecznie dziękujemy WSPiA za zaproszenie i zapraszamy do obejrzenia krótkiej fotorelacji:

P1670576

P1670578

P1670584

Spotkanie z Wieczysławem Siwczykiem – pierwszym więźniem politycznym czasów poradzieckich na Białorusi

Lubelska grupa Amnesty International zaprasza na spotkanie z Wieczysławem Siwczykiem, pierwszym więźniem politycznym czasów poradzieckich na Białorusi. Spotkanie odbędzie się w ramach Maratonu Pisania Listów 13 XII 2014 w Chatce Żaka o godzinie 12.30

get_img

Wiaczesław Siwczyk razem z z Jurijem Chadyką był pierwszym więźniem politycznym czasów poradzieckich.

Urodził się 18 grudnia 1962 roku w rodzinie naukowców w Mińsku. W dzieciństwie, 10 lat spędził z rodzicami w Abchazji, potem rodzina wróciła na Białoruś. W 1984 roku Siwczyk ukończył geografię na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym, pewien czas pracował w Abchazji. W 1988 roku wrócił by mieszkać i pracować w swojej ojczyźnie. Pracował między innymi w Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Zajmował się problemami ekologii i skutków katastrofy w Czarnobylu. W 1989 roku został członkiem Białoruskiego Frontu Ludowego. Gdy został zatrzymany 26 kwietnia 1996 roku po „Czarnobylskim szlaku” w Mińsku, Siwczyk  był sekretarzem Zarządu Białoruskiego Frontu Ludowego.

Oskarżono go o „organizację działań w poważny sposób naruszających porządek publiczny, bądź udział w nich”. Sprawa karna przeciwko niemu został wszczęta wiosną 1996 roku.  Był przetrzymywany na Wołodarce. By uratować przed aresztowaniami innych członków BFL, rozpoczął bezterminowy protest głodowy. Pod wpływem nacisków międzynarodowej społeczności i protestów na ulicach Mińska, Siwczyk  został zwolniony po 21 dniu aresztu.  Wcześniej, przez trzy dni przebywał na oddziale intensywnej terapii. 17 maja 1996 roku Siwczyk został zwolniony, otrzymał jednak zakaz opuszczania miejsca zamieszkania. Sprawa została całkowicie zamknięta dopiero po kilku latach.

Był jednym z organizatorów zamknięcia mińskiego prospektu imieniu Skoryny w 1998 i 1999 roku, kiedy to Łukaszenka i Jelcyn podpisali porozumienie o stworzeniu państwa związkowego. W latach 2001-2002 brał udział w obronie Kuropat.

W listopadzie 2004 roku był szefem białoruskiego oddziału na ukraińskim Majdanie podczas Pomarańczowej Rewolucji.

Siwczyk był jednym z organizatorów miasteczka namiotowego na placu Październikowym w Mińsku (uczestnicy tej 4-dniowej akcji nazwali ją Placem Kalinowskiego).

Wszyscy politycy, którzy byli by wtedy zdolni do podejmowania jakichkolwiek działań, tacy jak Siewiaryniec, Statkiewicz, Labiedźka, zostali odizolowani przez władze i znaleźli się za kratkami.  Kilka godzin przed pacyfikacją miasteczka namiotowego, ok. 20:00 23 marca, służby specjalne porwały Siwczyka i całą noc trzymano go w autobusie, bijąc i inscenizując rozstrzelanie.

Dopiero rankiem, osoby zatrzymane na Placu mogły zobaczyć pobitego Siwczyka na korytarzach Okrestiny. Trafił do szpitala, skąd po 4 dniach jego przyjaciele go wywieźli i ukryli. Wiczesław Siwczyk wyjechał na Ukrainę. Na Białorusi, bez jego udziału, odbyło się posiedzenie sądu i skazano go na 15 dni aresztu, który odbył po powrocie z Ukrainy we wrześniu 2006 roku.

W 2010 roku po pacyfikacji akcji na Placu Niepodległości w Mińsku Siwczyk opuścił Białoruś. Stworzył on i kieruje Białoruskim centrum na Ukrainie, którego celem jest organizacja akcji solidarności z więźniami politycznymi i pomoc uchodźcom politycznym z Białorusi.

13 XII 2014, godz. 12.30

ACK Chatka Żaka,

ul. Radziszewskiego 16, 20-031 Lublin

Napisz list, zmień życie!

XV Maraton Pisania Listów

AMNESTY INTERNATIONAL

W dniach 13-14 grudnia, w ponad 400 miejscach w całej Polsce, odbędzie się XV Maraton Pisania Listów Amnesty International. List może napisać każdy, kto chce wyrazić swój indywidualny sprzeciw wobec łamania praw człowieka. Wspólnie ze Stowarzyszeniem Homo Faber zapraszamy na 15. edycję NAJWIĘKSZEGO NA ŚWIECIE wydarzenia na rzecz PRAW CZŁOWIEKA! Razem mamy siłę!

13 XII 2014, godz. 12.00 – 23.00

14 XII 2014, godz. 10.00 – 14.00 

ACK Chatka Żaka, ul. Radziszewskiego 16, 20-031 Lublin

Ty też możesz zmienić życie innych ludzi. Dołącz do Maratonu Pisania Listów.

kogo bronimy1

facebook

Dołącz do 15. edycji Maratonu Pisania Listów

Czym jest Maraton Pisania Listów? Po raz pierwszy został zorganizowany w Polsce w 2001 roku. Co roku odbywa się w okolicach Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka (10 grudnia) – w Lublinie w tym roku piszemy w dniach 13 – 14 XII 2014. Podczas Maratonu wysyłamy apele do władz oraz listy solidarności do osób, których prawa są łamane. Im więcej listów napiszemy, tym większa szansa, że uda nam się poprawić los danego bohatera lub bohaterki. W tym roku bronimy:

cnLiu Ping (Chiny) to aktywistka walcząca o przestrzeganie praw człowieka, którą skazano w 2014 roku na 6,5 roku więzienia za organizowanie wydarzeń nawołujących chiński rząd do podjęcia walki z korupcją.

grParaskewi Kokoni (Grecja) jest 35-letnią Romką mieszkającą w zachodniej Grecji. Ona i jej siostrzeniec z upośledzeniem umysłowym zostali napadnięci i pobici, kiedy w październiku 2012 roku wyszli na zakupy.

in

 Społeczność Bhopalu (Indie)30 lat temu w ciągu zaledwie 3 dni w wyniku wycieku toksycznego gazu w fabryce pestycydów w mieście Bhopal zmarło od 7 do 10 tysięcy osób. Tysiące ocalałych osób cierpi z powodu chorób – szczególnie kobiety. Zanieczyszczenie chemiczne na terenie opuszczonej fabryki wciąż jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia lokalnej społeczności.30 lat po tragedii Rampyari, Ocalałe osoby wciąż nie otrzymały zadośćuczynienia adekwatnego do strat i wyrządzonej krzywdy.

ngMoses Akatugba (Nigeria). W ubiegłym roku Moses Akatugba został skazany na śmierć za napad z bronią w ręku, przestępstwo, którego, jak twierdzi nie popełnił. Kiedy w 2005 roku został aresztowany miał 16 lat. Moses twierdzi, ze był wielokrotnie bity przez policjantów pałkami. Powiedział Amnesty International, ze policjanci związali go i powiesili na kilka godzin, a potem wyrywali mu szczypcami paznokcie u rąk i stóp. Został zmuszony do podpisania dwóch przygotowanych wcześniej zeznań. W chwili aresztowania Moses był jeszcze chłopcem,  zgodnie z prawem międzynarodowym, nie powinien zostać skazany na karę śmierci, ponieważ w momencie przestępstwa nie był pełnoletni.

zaKobiety i dziewczęta z Mkhondo (Republika Południowej Afryki). W Mkhondo w RPA kobiety i dziewczęta w ciąży oraz po porodzie umierają, choć można temu zapobiec. Nie mają dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej, a poziom umieralności okołoporodowej w porównaniu z resztą kraju jest bardzo wysoki.  Żeby zniwelować ryzyko śmierci czy problemów zdrowotnych wśród kobiet, niezbędne jest zapewnienie opieki medycznej już od wczesnego etapu ciąży. Wiele kobiet z Mkhondo unika jednak przychodni, ponieważ personel źle je traktuje – narusza ich prawo do prywatności, do poufności informacji, często strofuje dziewczęta, które w młodym wieku zaszły w ciążę. Utrudniony jest nawet dojazd do przychodni – brakuje połączeń autobusowych, a bilety są drogie. Sytuację pogarsza brak świadomości, że opieka zdrowotna w czasie ciąży powinna zaczynać się już na wczesnym jej etapie. Kobiety nie mają dostępu do informacji o planowaniu rodziny, o antykoncepcji, a wiele boi się poprosić partnera o użycie prezerwatywy. To zwiększa ryzyko niechcianej ciąży i zakażenia wirusem HIV. W całym regionie brakuje personelu medycznego. W przychodniach i szpitalach kobiety na rozmowę z przepracowanymi i zmęczonymi pielęgniarkami czekają w długich kolejkach. Brak wystarczającej liczby karetek pogotowia sprawia też, że kobiety w ciąży w nagłych przypadkach zostawione są same sobie.

saRaif Badawi (Arabia Saudyjska). 10 maja 2014 roku Raif Badawi rozpoczął odbywanie kary 10 lat więzienia – w ten sposób ukarano go za założenie strony internetowej służącej do prowadzenia politycznej i społecznej debaty. Oskarżono go o utworzenie szkalującej islam strony internetowej „Saudyjscy Liberałowie”. Wyrok obejmował również karę 1000 batów, dziesięcioletni zakaz podróżowania oraz zakaz pojawiania się w środkach masowego przekazu. Oskarżyciele wnioskowali, by sądzić go pod zarzutem apostazji, czyli świadomego porzucenia własnej religii. Odejście od wiary jest w Arabii Saudyjskiej traktowane jako poważne przestępstwo, za które grozi kara śmierci.

ua Oleg Seńcow (Ukraina). Oleg Seńcow, ukraiński reżyser filmowy, nocą z 10 na 11 maja 2014 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB), którzy przybyli przeszukać jego mieszkanie. Wraz z innymi osobami aresztowanymi na terenie okupowanego Krymu 23 maja przewieziono go do Moskwy. Oleg Seńcow jest jednym z czterech ukraińskich obywateli przetrzymywanych w moskiewskim areszcie śledczym w Lefortowie. Oskarża się go o akty terrorystyczne. Seńcow brał udział w pokojowych demonstracjach przeciw rosyjskiej interwencji na Krymie, a także w demonstracjach Euromajdanu w Kijowie jako członek zmotoryzowanej grupy zwanej Automajdan. Krewni i przyjaciele Seńcowa w rozmowie z Amnesty International wyrazili przekonanie, że kierowane przeciw niemu oskarżenia motywowane są politycznie i dotyczą działań pokojowych.

usChelsea E Manning (Stany Zjednoczone). Chelsea Manning, szeregowa amerykańskiej armii, która przekazywała rządowe materiały niejawne serwisowi Wikileaks. 21 sierpnia 2013 roku została skazana na 35 lat pozbawienia wolności. Niektóre z ujawnionych przez Manning dokumentów wskazują na przypadki pogwałcenia praw człowieka i naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego. Dokonać ich miały oddziały amerykańskiej armii stacjonujące poza granicami kraju, irackie i afgańskie siły zbrojne, dostawcy armii i CIA podczas operacji zwalczania terroryzmu. Chelsea w oczekiwaniu na proces spędziła w areszcie 3 lata. Przez 11 miesięcy przebywała w warunkach, które specjalny sprawozdawca ONZ ds. tortur opisał jako okrutne i nieludzkie. Na przykład przez 23 godziny na dobę pozostawała w zamknięciu w małej celi pozbawionej okien wychodzących na zewnątrz budynku.

uzErkin Musajew (Uzbekistan). W 2007 roku Erkin Musajew, były minister obrony Uzbekistanu, po wielu nieuczciwych procesach został skazany na 20 lat pozbawienia wolności. Został aresztowany rok wcześniej, kiedy pracował dla agencji ONZ. Oskarżono go o szpiegowanie oraz nadużywanie funduszy ONZ, czemu stanowczo zaprzeczył. Rodzina Erkina powiedziała Amnesty International, że przez miesiąc codziennie bito go i przesłuchiwano nocami. Jego rodzinie grożono, przez co Erkin ostatecznie zdecydował się podpisać zeznanie – pod warunkiem, że jego bliskim nic się nie stanie. Erkin brał udział w trzech oddzielnych rozprawach, w których sąd wziął pod uwagę zeznania uzyskane przez uzbeckie służby bezpieczeństwa drogą tortur. Sędzia natomiast nie zezwolił na wezwanie świadka obrony.

ve

Daniel Quintero (Wenezuela)Członkowie wenezuelskiej gwardii narodowej aresztowali i ciężko pobili 21-letniego Daniela Quintero, gdy wracał do domu z demonstracji. Zastraszano go i grożono mu gwałtem. Wielokrotnie go poniżano, obrażano i grożono mu. Raz oficer dowodzący „powiedział mi, że planują mnie spalić. Trzymał pojemnik z benzyną, kable i zapałki. Cała armia stała wokół i patrzyła, jak uderzył mnie 9 razy pałką”. Daniel jest jednym z wielu obywateli Wenezueli, którzy zgłosili akty tortur i innych form złego traktowania. Zdaje się, że władze obrały za cel ataku ludzi, którzy wzięli w tym roku udział w masowych protestach w całym kraju.

noJohn Jeanette (Norwegia). w 2010 roku ujawniła się jako osoba transpłciowa, stosunkowo łatwo przyszła jej zmiana imienia. Nie mogła jednak dokonać prawnie korekty płci. Powiedziano jej bowiem, że żeby to zrobić, musi poddać się obowiązkowej „rzeczywistej zmianie płci” przeprowadzanej przez Szpital Uniwersytecki w Oslo. Procedura ta opiera się na dość brutalnej praktyce z lat siedemdziesiątych, w ramach której m.in. usuwa się narządy płciowe, czyli sterylizuje. Wymagana jest także diagnoza psychiatryczna, ponieważ trans płciowość jest traktowana jako „zaburzenie psychiczne”.

Pokaz filmu – „Za kratami nie nosimy burek”

„Za kratami nie nosimy burek”  77″, rok: 2012, Szwecja, reżyser: Nima Sarvestani

Za kratami plakat_low_res

 03.12.2014 (środa), godz. 18.00.

ACK UMCS Chatka Żaka, sala widowiskowa Inkubatora Medialno – Artystycznego UMCS, ul. Radziszewskiego 16,

Wstęp wolny

„Za kratami nie nosimy burek” na 13. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Watch Docs

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.